zweden

Elke keer wordt het erger; nu is het niet ongeveer een maand geleden maar al weer meer dan drie maanden. Ik voel me daar wel een beetje schuldig over. Het is een van deze goede voornemens van elk jaar om terug op een regelmatige basis een en ander op het web to poten teneinde van de mensen in het verre weg op de hoogte te houden hoe het met ons in het duistere Denemarken gaat. Maar zoals gewoonlijk zijn er niet genoeg uren in een dag om dit vol te houden; ik ben meer niet thuis (in DK wel te verstaan) dan wel en de tijd die ik dan thuis ben, spendeer ik dan liever aan 1 mijn vrouwke en 2 mijn geld terug krijgen...

Eigenlijk is er ook een goede kant aan het onregelmatig updaten van de webstek. Dan valt er tenminste eens iets te vertellen.(dit dus om mijn geweten een beetje te sussen).

Hoewel ik gewoonlijk start met een “weerpraatje” is dat deze keer niet echt realististisch (ik ben meer niet in denemarken dan wel). In elk geval is vandaag het weer zonnig maar koud. De dagen worden stillaan langer dus het is weer licht elke morgen wanneer we onze vermoeide ledematen van het bed lichten. Lente is dus langzaam op komst – maar moet voorlopig nog onderdoen voor de winterkoningin. Donderdag heeft het hier nog behoorlijk aan het gesneeuwd en de temperaturen liggen nog steeds behoorlijk onder het vriespunt, vooral dan des nachts.

Zoals de meesten al weten van de sporadische communicatie per email of telefoon, heb ik de maand januari doorgebracht in het (nog noorderlijke) Zweden teneinde een systeem genaamd FACT te implementeren. Kort na kerst ben ik dus naar Gothenburg geteend (cut over) en daarna naar Stockholm (voor wat genoemd wordt “hypercare”). Stockholm. is wel een prachtige locatie. We hebben daar een klein bureautje waar iedereen zo een beetje op elkaar inspeelt. Tegen alle verwachtingen in – en ook tegen de “company policy” – hebben ze daar een mascotte – de hond van een van de werknemers zit daar elke dag. Ge moet uiteindelijk toch toegeven dat zo een beest - hoewel het de eerste keer een beetje raar aandoet - toch een zekere oppepper is. Dat beest komt tenminste elke dag bij het binnenkomen en buitengaan goeden dag zeggen en klaagt niet over werkdruk, systemen en andere tekortkomingen. Iemand moet het gewoon wat water geven en uilaten rond de middag...

Het weer in Zweden is zo mogelijk nog erger dan in Denmarken; temperaturen tot min 19 graden celcius in de nacht. Ik kan u vertellen dat dat verdomd kout is, temeer daar er een algemeen rookverbod is in alle gebouwen (of het nu cafes zijn of hotels of stations). Ook ben ik een paar keer op de luchthaven gestrand omdat “er teveel sneeuw” was om nog te kunnen vliegen. Men verwacht toch dat in een land zoals zweden men gewoon is en kan werken met zoiets als “Sneeuw”. Het eten is er zo mogelijk nog slechter dan in denemarken, hoewel we moeten toegeven dat “smorebrood” betrekkelijk goed evenals de “zweedse gehaktballen”. Maar daar kunt ge ook niet van leven.... Het bier is ook maar van bedenkelijke niveau. De gemiddelde zweedse pint bevat 2 pct alcohol. Met andere woorden dat is meer limonade dan iets anders. Gelukkig kon ik in de meeste (hotels) Duvel of Grimbergen vinden. Dat maakt het leven toch een beetje aangenamer.

De geplande 4 weken Zweden zijn dan uiteindelijk uitgelopen tot 6+ weken. Elke keer was wel een nieuwe vraag voor assistentie voor nog een extra week. Redenen in meervoud (slechte voorbereiding, niet de juiste mensen om het werk te doen etc), maar de meest uit het oog springede is wel dat de Zweden er een cultuur van praten en overleg op na houden. Er is daar niemand (en dat is inclusief management) die zo maar een beslissing zal nemen en daar dan naar handelen. Er moet eerst met god en klein peerke gesproken worden en zelfs dan kan er maar moeilijk een beslissing genomen worden. Ik kan u vertellen dat dat zelfs voor een geduldige mens zoals den deze dat op den duur op de zenuwen begon te werken. Ik had al zoiets van; verdomme doe nu toch eens iets en stop met zeveren! Maar aan alles komt een eind (ook aan Zweden) en na enige discussie (om niet te zeggen ruzie) met de roll-out manager ben ik dan toch “verlost” geraakt(ze sturen me natuurlijk nog wel alle vijf voet vragen en mailtjes, maar dat zal ook wel stoppen na een zekere tijd.

Terug in Denemarken moeten we dan wel onmiddellijk correcties doorvoeren in het systeem. Sommige daarvan zijn nogal “critical”. Maar geen tijd! We zitten al over budget (meestal doordat er teveel geld is gespendeerd aan dure consultants die een echte – aan belgisch staatdsadministratie gelijkende – burreaucratie hebben opgeboud. Dus moeten we met “alle hands aan dek” doorgaan met de volgende clusters zonder al te veel tijd te spenderen aan de nodige developments. Dat gaat op den lange duur wel nog meer geld kosten, maar daar wordt dan voorlopig ook weer niet naar gekeken zeker.

Gezien India niet kon garanderen (hoewel zij reeds het verste zijn met “cleaning” en voorbereiding) de nodige mensen te kunnen voorzien, is India verhuist naar de volgende cluster in september. Maar gelukkig was er nog Frankerijk en Griekenland die, zonder al de nodige voorbereidingen het wel allemaal zullen klaarspelen tegen 1 Juni. Zien en dan geloven... Zoals te verwachten was ben ik dan “toegevoegd” aan het implementatie team van Frankerijk (in de veronderstelling dat ik de Frans en de Frans mij kent – lachen!). In elk geval, ik ga nu weer heel wat van mijnen tijd doorbrengen bij onze zuiderse buren en in Athene. Vorige twee weken al in Lille gezeten en volgende week heel de week in Griekenland (veronderstel dat ik wel niet de mogelijkheid ga hebben om de acropolis te zien, maar ja, ge kunt ook niet alles willen.). Een goede zaak aan het geheel is dat als ik veel tijd ga doorbrengen in Lille, het niet al te moeilijk moet zijn om af en toe voor een weekend of zo over te springen naar Antwrpen – het is tenslotte maar een paar uur rijden...we zullen natuurlijk wel eerst weer moeten zijn wat de plannen zijn – sinds die elke dag veranderen weet ge het nooit!

Aangezien ik dan toch weeral veel op pad zal moeten, en om het vrouwke goegezind te houden, hadden we besloten om “er even tussenuit” te gaan voor een weekend en dus hadden we een reisje geboekt naar Venetie, Italie. Gepland was om te vertrekken op vrijdag morgen en terug te komen op maandag avond. Uiteraard is dat allemaal weer in de soep gelopen. Eerst en vooral is onze vlieger te laat vertrokken in Copenhagen (reden; te veel sneeuw). Dus onze connectie in Zurich gemist. Door de lange rij wachtenden – die ook allemaal hun respectievelijke reis zagen onderbroken – ook de volgende connectie over Frankfurt gemist. Niet dat dat zo erg was want wat bleek? Ook de connectie Frankfurt-Venetie die we dan hadden moeten nemen is uiteindelijk gecancelled. Goed; uiteindelijk na een tripje CPH-ZRH-MXP (Milano) toch nog na een voledige verklote dag aangekome in Venetie rond 12 uur des nachts. Zaterdag en zondag dan slecht weer gehad maar ons toch goed kunnen bezighouden. Maandag namiddag moeten we dan de vlieger terug nemen. Wat blijkt: Staking in het open baar vervoer – dus we kunnen eigenlijk niet al te veel uitspoken. Gelukkig is er toch nog een prive maatschapij die niet staakt en ons naar center venetie kan brengen, en vandaar naar de luchthaven. Het weer is prachtig – Toch eigenlijk nog een goede einde van wat niet zo prachtig begon. Toch nog een ding; het moet gezegd dat de pizza in Venetie slecht maar duur is.

Met Cat gaat het goed. Ze heeft een nieuwe job met Mng Functie hier op het hoofdkantoor in Esplenaden. Vanaf maandag eerstkomend begint ze daar, hoewel ze initieel nog 50 pct tijd aan haar huidige job zal moeten besteden (dat is overeengekomen met haar nieuwe en oude manager – ik vindt dat persoonlijk een slecht plan – twee bazen – maar is niet veel aan te doen veronderstel ik. Vanaf April zal ze echter “full-time” aan de nieuwe job werken. Het is een uitdaging voor haar want de functie is voor de liner (niet Logistics) en niet gericht op systemen, wat toch haar belangrijkste verantwoordelijkheid is geweest voor de laatste 6 jaar. Het zal varen, maar ik ben ervan overtuigd dat ze het wel aankan.