Ge moogt nooit het vel van den beer verkopen voordat hem geschoten is zegt het spreekwoord. En terecht. Terwijl ik hier in het weekend zat in te kloppen dat we uiteindelijk een huis hadden gevonden dat ons wel aanstond, heeft de eigenaar er eens over nagedacht... En ons vandaag gebeld dat er een klein 300 dollar per maand bij moet komen of hij verhuurt aan iemand anders. Wij beiden zwaar teleurgesteld. Hij kan die 300 dollar en de rest dus steken waar de zon nooit schijnt, ook niet in Panama, mijn gedacht. Maar al bij al betekend dat dan wel dat we weer van nul mogen beginnen. We hebben nog een paar andere opties over, maar die liggen ofwel niet zo goed, of er zijn andere gebreken (zoals daar zijn: deur naar badkamer, of een nieuw flatgebouw voor uwe neus, of onmogelijk om vandaar door het verkeer te geraken.
Cat haar papieren waren ondertussen kwijt gespeeld door Morgan en Morgan (de locale advocaat hier) wat me dan weer wat zorgen baarde - uiteindelijk hebben we beide enkel een toursten visum voor een maand. Gelukkig net het bericht gekregen dat alle documenten in orde zijn nu, en dat we ons morgen bij de dienst immigratie kunnen gaan aanmelden. Onze paspoorten zijn al met de Advocaat onderweg. De loopjongen gaat daar om 7:00 uur in de morgen een nummertje trekken, en dan tegen 11:00 uur moeten wij ons daar ook gaan aanmelden. Zal wel weer een plezier reisje worden... wordt voorzeker vervolgd.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten