Column voor de huisarts door TP

Groeten uit Panama

Deze column zal wat exotisch ruiken, aangezien ik op dit ogenblik in Panama ben, en dat om de simpele reden dat onze tweede zoon daar meehelpt om “het kanaal" open te houden. Wat op termijn Antwerpen zal toelaten het Deurganckdok ten volle te gebruiken en de afbraak van Doel te doen renderen. Wie jaloers is op onze vakantie, geen nood, want mogelijk zullen velen onder u binnenkort hun derde leeftijd in Panama gaan doorbrengen. Luieren tot 85 jaar is niet eens noodzakelijk, want men kan zich altijd nuttig maken als redder van exotische diersoorten, of als investeerder in bosbouw – wie 20.000 $ investeert krijgt er de Panamese nationaliteit nog bovenop. Het kanaal heeft immers 100 % belang bij het behoud van het regenwoud. Ondertussen is Panama, en gans Centraal-Amerika “booming”, zoveel is duidelijk. Het nut van de bij ons zo gewraakte globalisatie springt in ieders oog. Vooral de immobiliën doen reusachtige zaken. Iedereen wil bouwen en bouwt, wat immense werkgelegenheid creëert. Maar niet alleen dat: elke Panamese middenklasser heeft een auto, TV, gsm die gans het gebied dekt, kan alles kopen (behalve spuitwater), in de supermarkt – die 24/24 7/7 open is. Snel internet is er in gans Panama. Wie wil, werkt, en dat is geweten. Alle basisbehoeften zijn goedkoop te verhelpen. Een raadpleging kost 10 $ (relatief echt niet duur) voor wie verzekerd is. En wie werkt is verzekerd. De artsen werken rond de klok – zoals zovelen in Panama, en zijn gekwalificeerd en bereikbaar. Wat volgens de tweede zoon die 2 jaar in Denemarken werkte daar helemaal niet het geval was. D.w.z., ze waren wel gekwalificeerd, maar ”deden niets dan verwijzen” en waren quasi nooit bereikbaar (sic). Apotheken zijn hier permanent open in de supermarkten. Voorschriften zijn niet nodig voor wie de volle prijs betaalt, maar alle 60-plussers krijgen zonder onderscheid (mits voorschrift) een betere terugbetaling. De anderen moeten maar zelf weten wat ze doen. Dat geldt trouwens ook voor andere zaken. Wie hygiëne wenst in een restaurant betaalt meer (maar hygiëne heeft geen toegevoegde waarde volgens de Panamezen, en het is nog waar ook). Eten en drinken is overal en dag en nacht te verkrijgen. Junkfood ook. Tussen de meisjes tot 14 jaar kan men nog wel eens de in Europa zo gewaardeerde carure vinden zoals een RX van een platworm, maar al wie ouder is vervalt duidelijk in een ”Duits-Amerikaanse lijn”. Ook hier hebben MacDonalds, de chips en de frisdrankfabrikanten waarschijnlijk toegeslagen. De bevolking schijnt het echter allemaal fantastisch te vinden en Che Guevara zou hier met zijn brommertje door de SUV’s van de Panamezen gewoon van de prachtige wegen gereden worden. Revoluties zijn ver weg. Leven en laten leven is duidelijk het parool. Wie nog sceptisch is, moet bedenken dat in januari 2004 dit land nog aan de rand van de afgrond stond, met o.a. een sociale zekerheid waarvan het faillisement voorspeld was voor 2014 - dus slechts één jaar na België -, met de opruim van 250.000 niet ontplofte vliegtuigbommen na de invasie van de USA in 1999, waarvan de Amerikanen zegden dat ze enkel konden verwijderd worden door een complete ontbossing, wat natuurlijk meteen de doodsteek zou betekend hebben voor het kanaal. Noteer ook dat enkel door de vereenvoudiging van de US-administratie de Panamezen er in geslaagd zijn de doorvaartijd met 10% te versnellen. In 2012 zal de capaciteit van het kanaal verdubbelen door massale uitbreiding van de infrastructuur. De bevolking stemde dat bij referendum met een meerderheid van 98%. Slimme jongens die Panamezen. Soortgelijke toestanden doen zich voor in de rest van Centraal-Amerika, zelfs in Columbië. Of het allemaal zal blijven duren bij een volgende crisis is een andere zaak, maar het zal hier voorlopig niemand een zorg wezen.. Misschien tot spijt van de Europeanen, die hier nu bijna geen ontwikkelingshulp meer kunnen doen…

Theo Putzeys