Lijden

Het is weer vreselijk lang geleden dat ik nog enige informatie op de webside heb geplaats. Zoals gewoonlijk ( het is al ongeveer een standaard begin van elke update) zijn daar een heel aantal redenen voor.

De laaste weken van Augustus zijn een lopen van de ene krisis naar de andere geweest. Strikte deadlines moesten gehaald worden. Voor mijn team (RTP) lukte dat wel, maar de andere teams liepen een beetje achter. En zoals gewoonlijk wanneer dat gebeurt moest er een Putzeys aan te pas komen om alles terug in goede banen te lijden (en IJ hier is geen typo).

Enfin, uiteindelijk zijn we dan toch vetrokken op “thuisreis” naar Malaysia. Hier valt echter niet veel over te vertellen. Eerste weken vooral van shopping center naar Shopping center... We (dat is het werk dus) hadden een workshop in Singapore voor FACT, en aangezien ik daar al was, werd me gevraagd om voor Maersk Logistics de nodige input te verschaffen... Dat viel voor mij eigenlijk nogal mee (een dag werken is beter dan nog maar eens een dag shoppingcenters). En CAT had de mogelijkheid om vrienden te bezoeken, naar de kapper te gaan., etc... zonder dat ik “erbij stond” en “zag” (en zenuwachtig werd of anderen zenuachtig maakte)

Na de Workshop zijn we van Singpaore rechtstreeks naar Kuala Lumpur gegaan teneinde onze huwelijks formaliteiten in orde te brengen. Gelukkig woont er daar iemand die we kennen (met wagen), en dus hebben we (raar maar waar) in een paar dagen door de volledige admin molen gedraaid, en een afspraak kunnen maken met de “burgervader” om nogmaals de belofte af te leggen (gelijk in België moet het huwelijk worden aangekondigd en kan pas na eenige tijd echt geregistreerd worden). In de lange tocht hebben we de mogelijkheid gehad (of in andere woorden, we moesten daar een stempeltje en een handtekening gaan halen) om het gebouw van justitie te bezoeken. Geen computers te zien, alles nog gezellig met papier en pen....

Enfin, na het beantwoorden van alle vragen (zoals hoeveel andere vrouwen hebt u al, ge weet dat ge er niet meer moogt hebben dan vier etc) zijn we voor een paar dagen naar Penang gevlogen. Penang is wel de moeite, in die zin dat het een gemoedelijk havenstadje is. Eveneens is het meer chinees dan Malay, of in andere woorden minder moslim, meer christelijk en boedist...

Bij de terugkomst konden we de getuigenis gaan afleggen bij de burgervader, en aldus zijn we nogmaals gehuwd.... Uiteraard werden we wel verwacht weer te betalen, maar gelukkig was er enige onrust in het gebouw, wat ons de mogelijkheid gaf zonder extra “boete” te kunnen ontsnappen.

Al bij al moet het gezegd worden dat de administatie in het algemeen vrij goed en vlot verlopen is. En ondanks de vetragingen links en rechts, en een beetje onvermeidleijke pogingen tot zakgeld, hebben we voldoende hulp van vriendelijke (toch wel!) ambtenaren gekregen.

Na de huwelijks administratie, terug naar de shoonmoeder, en vandaar terug naar huis. Het moet toch ook gezegd worden dat gedurende deze trip, de algmene situatie bij “mama” beter was. Aardig wat minder drama dan laatste keer. Hoewel niet de “relaxerende” vakanitie die ge kunt verachten, toch ook niet de stresserende ervaring van voorbij jaar.

Terug aangekomen in denemarken, rechtstreeks naar Zweden voor het werk. Net genoeg tijd om mijn hemden te strijken, tandenborstel te pakken en den trein van 6 uur in de morgen te nemen... Na de korte trip in Zweden, zijn we ons nu aan het voorbereiden voor de volgende “crisis” in het project: User Acceptance test. Dus vanaf volgende week zit ik weer voor een 14 tal dagen in Zweden, om de “users te ondersteunen” in het uitvoeren van de test (en vooral het uitleggen van de test scenarios - want zoals gewoonlijk hebben we het weer een beetje moeilijk gemaakt). Wat daarna nog komt.... we zullen wel weer zien, en dat is onderdeel van de volgende update.