Oude Jaar

Het oude jaar is bijna voorbij....Nog een goede 9 uur hier, en een 3tal uren in het verre Europa. De Meeste mensen sluiten het jaar af met het weemoedig terug te blikken op niet nagekomen (goede) voornemens... en moest ik vorig jaar voornemen gehad hebben, zou ik nu hetzelfde doen. Dit is het tweede jaar dat ik nieuwjaar doorbreng in Panama, bij 34 graden overdag, 27 Graden na zonsondergang.... het is toch nog steeds een beetje Anders

Ik ben dan toch uiteindelijk de gelukkige bezitter van een panamees Rijbewijs Klasse C - Wat uiteraard gelijk gesteld is aan onze B. Ik had er een slecht oog in, maar hoe onwaarschijnlijk het ook klinkt dat was uiteindelijk - eens de papierwinkel in orde was tenminste - al bij al een positieve ervaring. De medische onderzoeken betreffende zicht en gehoor verliepen vlot, en zelfs de uiteindelijke afhandeling - zijnde het uitgeven - ging snel. Moest ik er nu niet net voor lunch geweest zijn hadik het allemaal afgerond gehad in een dik half uur. Met de lunch van de kassier inbegrepen echter heeft het dan toch nog anderhalf uur geduurd. Maar echt klagen kunnen we toch niet. En het rijbewijs is een heel pak moderner dan dat oude vodje papier dat we in Belgie Krijgen. Bloedgroep, contact personen in

Momenteel zijn we weer de koffers aan het pakken / SAP gaat live in Brazil, Argentina en Urugay en ik ga BRZ uit de nood helpen - Sao Paolo here I come.. Cat is ook haar koffers aan hetpakken want zij gaat naar Singpore/Malaysia om dit jaar Chinees Nieuwjaar te vieren thuis.

chiva parrandera

Ter ere van mijn verjaardag - en omdat het een van die dingen is die ge een keer moet doen vooraleer ge panama verlaat - hebben we vorige week vrijdag een van die locale Party bussen gehuurd beter gekend lokaal als chiva parrandera. Het is eigenlijk wel een interessant concept, een beetje zoals de cantus tram in Antwerpen; ge boekt met een groep (of alleen dat maakt al niet uit - maar het is niet voor niks een "party" bus en alleen is maar alleen) een van die oude bussen zonder vensters en met "kerstverlichting" overal. In de bus is er, afhankelijk van de prijs die ge betaald, een bar met booze (goedkope rum, geen bier- of alles wat ge wilt) een DJ of een Live Band, een paar"entertainers" etc. De bus vertrekt dan van voor ons deur (bij de super 99) en gaat dan door Caledonia - een minder interessante wijk, dan naar de Amador - en terug naar Super 99. Tijdens de rit wordt er een paar keer gestopt om de natuurlijke boodschappen te doen in Mi Pueblito, en ergens op de Amador De rondrit start ongeveer om 8:30 en stopt rond 11:00-11:30. Vandaar kunt ge dan naar Disco "the roof" gaan - die uiteraard op het dak van super 99 is gelocalizeerd. Ik woon hier al meer dan een jaar en wist dat niet... we leren alle dagen...

Cat had het hele geval georganizeerd, samen met een vriendin van haar. Het merendeel van de aanwezigen waren echter mijn collegas, en niet zozeer vriendinnen van Cat. Dat heeft Cat echter niet tegengehouden om echt geheel "uit de bol" te gaan - die heeft haar geweldig goed geamuseerd. Uiteindelijk is dit al bij al wel een plizante onderneming geweest... met een zekere vorm van "vertraging" de dag nadien...

Rijbewijs en Regen

Sinds de laatste keer dat ik nog eens iets op de blog geplaatst heb zijn er weeral twee maanden verstreken. Ondanks alle goede voornemens komt er van het dagelijks bijhouden van een dagboek om het zo te zeggen toch ook niks - niet dagelijks en ook niet wekelijks.... Enfin in een gewone dag gebeurt er toch ook niets noemenswaardig genoeg om er heelder text berichten aan te besteden. Dat gezegd zijnde is er toch een en ander te vertellen over laatste twee maanden.

Het is lang geleden - aangezien het hier normaal altijd hetzelfde is - maar we kunnen nog eens starten met het standaard Belgische (of zeg maar Europese) onderwerp: het Weer.... Hoewel het hier regen seisoen is - voor ongeveer 9 maanden per jaar - regent het gewoonlijk elke dag rond 15:00 in de achternoen, en nog eens een goede bui rond 18-19:00 in de vroege avond. De laatste weken echter heeft het min of meer onophoudelijk aan het regenen geweest. Hoewel het niet echt in het internationale nieuws is zijn delen van Panama in de staten Chiriqui en Boca danig in de problemen gekomen - overstromende rivieren, weggespoelde wegen, bruggen etc. Er zijn niet zoveel doden als in Brasil, maar dat komt omdat in de regio ook niet zoveel volk woont - Boquete is niet echt overbevolkt. Fotokes kunnen gezien worden op de Boquete blog..

We hebben dan uiteindelijk ons 5 jaar visum in handen - het heeft maar een jaar en half geduurd, wat naar ik vermoed nog een snelle afwerking is voor latijnse landen. Enfin, nu we dat eindelijk in handen hebben moeten we echt wel aan een Panamees rijbewijs gaan denken. De standaard omkoop prijs van de locale politie is door de globale krisis ook naar boven gegaan - en zijn nu rond 20 dollar per overtreding van de 5 dollar die het een jaar geleden koste. Dit is nog steeds goedkoper dan de boete van 50 dollar die anders te betalen is - om nog maar te zwijgen van de miserie want dat dient betaald te worden in de lokale politie bureau. (Ik ben daar al eens geweest om aangifte te gaan doen van een gestolen laptop en ge moogt gerust zijn; daar wilt ge geen tweede keer naar toe als het niet echt nodig is). De controles worden nu ook op meer en meer regelmatige basis uitgevoerd op de echte doorvoer wegen (dat is te zeggen plaatsen waar ge echt niet rond kunt) zoals De avinida Balboa en aan de afrit van de corridor Sur. Tot zover ben ik gespaard gebleven, maar veel van mijn collegas - en Cat- hebben het al vlaggen gehad.

De procedure voor buitenanders (dat is te zeggen voor buitenlanders met een bestaand geldig rijbewijs die niet de locale rijtesten willen afleggen - ik dus) is theoretish vrij simpel; Men neemt een kopieke van het rijbewijs, gaat naar uw ambassade alwaar men een officieel document opmaakt dat bevestigd dat, inderdaad ,dit is zeg maar een Belgisch rijbewijs... Met dit officiel document annex copie dient dan naar het ministerie van buitenlandse zaken to worden gegaan alwaar men bevestigd dat inderdaad dit papier, deze stempel annex handtekening zijn van de Officiele embassade. Met deze papieren in de hand kunt ge dan een bloed test laten afnemen (om uw bloedgroep te bepalen. Dat komt later op uw rijbewijs) in de door de overheid aangestelde laboratoria (of wat hadde gedacht - Labo van Mortsel gaat dus niet). Gewapend met Labo rapport en alle officiele documenten gaat men dan naar de dienst rijbewijs alwaar men een paar medische tests doet (hoe goed ziet ge, of ge al dan niet stokdoof zijt) waarna uw rijbewijs binnen aan uur of zo ter beschikking is. Dat laatste ook alleen maar omdat de overheid so slim is geweest om dit te privatisern.

Ik ben met de procedure begonnen dat is te zeggen ik heb de documenten aangevraagd bij het belgische Ere consulaat. Na enige emails over en weer een afspraak gemaakt met de Belgische Ere consul (of tenminste zijn secretaris want dat is een belg). Het adress was niet al te eenvoudig te vinden - het bleek een "shed" te zijn in een ijzer fabriek onder de magazijnen, een hok van 3 op drie meter, maar met een fotoke van de koning. Een beetje een schande eigenlijk als ge ziet hoeveel Belgie (dat is vooral natuurlijk dredging international) verdient aan Panama... Enfin de Belgische Authorities zijn bevestigd, nu komt het bloedonderzoek nog en het eigenlijke rijbewijs.... een week of zo dan zou het in orde moeten zijn.

JCP International

Weeral meer dan een maand geleden... De tijd gaat snel en intussentijd is er toch wel een en ander gebeurt.

Mijn Pc is nog steeds "dood" dus moeten we het posten van berichten nog steeds doen wanneer Cat eens even haar PC niet nodig heeft. Ik zou natuurlijk ook mijn laptop van het werk kunnen gebruiken maar dat is een beetje te omslachtig... met al de Security maatregelen... Een beetje te moeilijk.

We hebben nu voor Cat een eerste wagen gekocht. Een Japke uiteraard; Toyota yaris. Tweede hands, 7000 USD, zwart, van bouwjaar 2004. Een goed autoke. Cat is nu langzaam maar zeker meer en meer vertrouwd aan het geraken met zowel de wagen als het verkeer. De correcties door mij gegeven na de rijlessen hebben een positieve invloed gehad... Hoop ik toch.

Onze aanvraag voor een 5 jaar visa is eindelijk goedgekeurd - nog een weekje of zo en dan kunnen we voor 5 jaar legaal in het land verblijven. En hopelijk moeten we dan niet meer elke godvergeten drie maanden naar de migration office. Maar zolang als we het officiele papiertje niet hebben, zullen we het vel van de beer maar niet verkopen...

Cat is momenteel aan het plannen om hier een locale zaak op te zetten. Het plan is om een vertegenwoordiger to worden van Asian Home Gourmet hier in Panama. Terwijl Cat aan het werk is om een grondige "business case" te maken, zijn we in contact met de advocaten. Het opzetten van een Sociedad Anonime is hier blijkt wel zeer eenvoudig, en men hoeft geen panamees te zijn, nog woonachtig in Panama om een dergelijk bedrijfje op te zetten. Totale kost voor een jaar (inclusief registratie, uitstellen van aandelen etc) is rond 1000 USD. niet voor niks, maar als Cat dat bedrijfje dan kan gebruiken voor het opzetten van haar vertegenwoordiging (Asian Home Gourmet blijkt "op te komen" in de area) dan is dat een voordeel - en als we het ruim genoeg pakken, kan ze dat ook gebruiken voor haar fung Sue zaken, of andere ideen - en intussentijd kunnen we toch de BTW van de naft terug vorderen. Enfin, eerst grondig onderzoeken, dan zien we wel weer. In tussentijd is Cat weeral nuttig bezig, en zelfs al komt er niks van, dan was het toch een goede oefening.

Op het werk gaat alles zijn gewone gangetje; eerste tests zijn gepland voor week 43 (20 oct) dus een kort bezoekje aan Brasil (santos) staat momenteel op agenda. Cat gaat me vergezellen en zal dus weer eens van de gelgenheid kunnen gebruik maken om een en ander te bezoeken, terwijl echtgenoot werkt...

Terug van weggeweest

Ik had er geen idee van dat het zo lang geleden was, maar blijkbaar heb ik sinds Pasen deze web-blog niet meer aangevuld. Zoals gewoonlijk heb ik een ongeloofelijk hoog aantal redenen, varierend van " go live" in Nicaragua (geen tijd... werken werken werken) over jaarlijks "home-leave" in Belgie (geen tijd, drinken, eten...). Maar de meest belangrijke reden is wel dat mijn PC naar de knoppen is. Dat wil zeggen, goe kapot, ik geraak zelfs niet opgestart. Dus moeten we het nu doen met een PC (ik kan die van het werk niet gebruikgen want daar heb ik hier connectieproblemen mee) voor ons beiden. En uiteraard heeft Cat die nodig om met haar wereldwijde vriendenkring, locale organisaties in constant contact te blijven. En uiteraard het soreren/publiceren en printen van 1000 fotokes. Mijn access tot internet is dus momenteel beperkt tot mijn Ipaq en de "standard mobile"... niet echt het soort van toestel waar men heelder blogs mee schrijft, hoewel het voor andere zaken (agenda, gazet, mail "check") best handig is.

Maar we hebben weer het goede voornemen om op meer regelmatige basis een en ander neer te schrijven (en dat terwijl het nog geen nieuwjaar is).

We zijn nu weer twee weken in Panama, na een welverdiende vakantie in Belgie alwaar ik 5 kg ben bijgekomen - ons moeder haar frietjes, de verschillende goede belgische bieren zullen daar wel niet vreemd aan zijn. Een tweetal weken in panama hebben echter al 4 van de 5 kg doen verdwijnen zonder al te veel moeite...

Cat is begonnen met haar rijlessen. De eerste 9 uur zitten erop en er zijn nog 6 uur te gaan in de loop van volgende week. De rij-instructrice (vrouwelijk some more...) spreekt raar maar waar engels, dus er is een vorm van comunicatie mogelijk. De instructies die Cat krijgt zijn wel van een panamese kwaliteit: "do not drive faster then 20 km per hour - that is good defensive driving", " if other drivers try to keep to the allowed speed, do not bother - if they want to pass they can cut you" - dat noem ik niet echt defensief rijden, dat is gewoon "gevaarllijk idioot rijden". Als alle instructeurs hier dergelijke instructies geven, dan is het geen wonder dat het verkeer zo een mesthoop is. (uiteraard in de veronderstelling dat de bestuurders hier rijlessen hebben gehad, wat ook nog te betwijfelen valt). Enfin, Cat is wel zo slim om dergelijke uitspraken af te checken met meer ervaren bestuurders (ik dus) en de "UK Driving manual" waar er toch een iets of wat beter standpunt wordt ingenomen.

Nu dat de rijlessen onderweg zijn, wil Cat natuurlijk haar eigen eerste wagentje hebben. In eerste instantie zou ze natuurlijk mijn auto kunnen gebruiken, maar ik zie dat zo niet zitten; dan zou ze mij naar en van het werk moeten brengen... en met haar drukke agenda vermoed ik dat dat wel eens regelmatig in het honderd gaat lopen en ik of te laat op het werk ben, of ik er niet weg geraak. Dus zijn we ann het uitkijken naar een goedkoop tweede hands wagentje (geen grote SUV) waarmee het er ook niet veel toe doet als er al eens een paar extra krassen op komen (wat onvermijdelijk zal gebeuren).

Naar aanleiding van de electronische Identiteitskaarten, heb ik weer eens contact opgenomen met de Belgische ambassade en het Ministerie van buitenlandse zaken. Voorlopig worden de electronische Identiteitskaarten nog niet uitgegven aan Belgen die in het buitenland verblijven. Momenteel ook nog niet geweten of, en wanneer dergelijke identiteitskaarten ter beschikking gesteld zullen worden (of in elk geval, er is daar niets van terug te vinden op de websites van www.diplobel.be, en een duidelijk antwoord op deze prangende vragen heb ik nog niet verkregen). Het za; vermoedelijk wel duren totdat de benodigde software en reglementeringen er zijn om de identiteitskaart te gebruiken voor elk contact met de behandelende diensten, zijnde de ambassades en consulaten. Maar wanneer dat ooit in orde komt....

Pasen

Het is nu pasen en aangezien dit land nog in overgrote mate katoliek is, betekend dat ‘verlof’ vanaf donderdag tot zondag. Maandag is echter weer een gewone werkdag. Men kan tenslotte toch ook niet teveel verlof geven.... Niet zo in denemarken waar Maandag toch ook nog verlof zal zijn. Dat is geen ramp, want dan kunnen we weer een beetje bijwerken, en de Deense Mailboxen vol pompen met ‘reminders’

Dat het Pasen is betekend ook dat zowat iedereen op verlof is, of terug naar het binnenland. Dat is te zeggen naar de dorpkes waar de rest van de familie zich bevind – Panama City is dus echt wel kalm voor de verandering. De Supremarkten (en de chinese groenten en fruit winkeltjes zoals steeds) werken echter wel, en nog steeds op 24 uur basis. Het is echter verboden bij wet om, gedurende het paasweekend, alcoholische dranken (inbegrepen :pils) te verkopen na 9 uur ’s avonds. Wist ik dus niet en daarmee zaten we gisteren plotseling zonder bier. We hebben het dan moeten doen met de stock aan wijn en andere nuttige dranken. Enfin, nu dat we dat weeral weten ben ik maar al snel deze morgen bier en wijn gaan inslagen zodat we er weer een paar dagen tegen kunnen – en voor de volgende pasen zullen we er wel tijdig bij zijn...

Ondanks het feit dat de stad hier nogal doods is, ben ik er toch in geslaagd gisteren om een accident met de wagen te hebben: ik moest links afslaan, en hoewel ik mijn richtingaanwijzer gebruikte, was er toch een taxi die perse nog links voorbij moest steken. Bingo dus! Blijkt maar weer eens dat een grote wagen zijn voordelen heeft – wij: nog geen schrammeke aan de wagen, Taxi daarentegen heel de voorgevel ingedeukt. Om gezever met de politie te vermijden (ik ben er vrij zeker van dat ik in mijn recht was, maar tenslotte ben ik hier buitenlander en politie zou wel eens een beetje ‘vooringenomen‘ kunnen zijn) maar algouw een bedrag overeengekomen met de taxibestuurder. De taxi bestuurder was uiteraard aan het vissen naar een hoog bedrag, maar een andere taxi die er ook bij was, was er van overtuigd dat er een beetje te veel werd gevraagd. Alle verdere zever dan maar vermeden voor een verschrikkelijk hoog bedrag van 100 dollar. Ik denk dat ik nog in het zak gezet ben – uitdeuken is waarschijnlijk niet zo duur hier als in Belgie – maar op deze manier toch de paar uur wachten en zever met de politie vermeden..

Verder gaat het leven hier zo een beetje zijn gewone gangetje. De winter (het droog seisoen), of wat hier - door de minder wetenschappelijke geschoolden die niet weten dat ze aan de noordelijke kant van de evenaar zitten - ‘zomer’ wordt genoemd is nu voorbij. De temperaturen gaan langzaam weer een beetje de hoogte in, en dagelijkse regenbui(en) zijn weer aan de orde van de dag. Het belet ons wel niet om op regelmatige basis een duik te nemen in het zwembad van onze appartementsblok, of op een teraske te zitten in Casco Antigo en een piña colada of daiquiri te drinken....

We hebben nu ook ‘deel twee’ van onze visa gekregen, dus zijn we weer voor een 3 maand legaal in Panama. Daarna zullen we weer eens naar de immigratie mogen tenen voor nog maar eens drie maanden.... Enfin, het advokaten kantoor houdt dat wel een beetje in de gaten, en tegen dat cat op haar Europees tripke gaat zullen we wel nog eens een extentie kunnen krijgen zeker?

Er is toch ook een beetje slecht nieuws in die zin dat door 'streamline', ofte de grote opkuisactie binnen maersk een van onze kenissen hier, Marianne en Jens Pedersen, het land gaan verlaten. Gelukkig voor hen heeft Jens een nieuwe vrij goede positie gevonden in Dubai. Ze kuisen hun shup af ergens tegen eind April aan. Een beetje triestig want dit was een koppel waar we nogal goed mee overeen komen en waarmee we verschillende tripkes in het land hebben gemaakt. Het is ook het koppel waarmee we de Meid delen... In eerste instantie hadden we een beetje schrik dat Raquel ons ook zou verlaten als Jens en Marianne het contract opzeggen. Echter het ziet er naar uit dat ze zo gelukkig is met ons... (wij overwerken haar niet, Cat geeft haar tijd om te studeren en helpt haar zelfs met de studie: ik denk dat we haar al verkloot hebben voor de locale markt...) Dus heeft ze ons gezegd dat ze bij ons blijft werken 3 dagen per week voor hetzelfde loon, en een dagjob gaat zoeken voor de resterende twee dagen. Dat is toch een beetje een opluchting want we zagen er al tegen op om een nieuwe meid te vinden, met alle risicos voor diefstal etc.... Cat heeft al gezegd dat ze gaat helpen om een nieuwe job to vinden, en met haar informatie kring ben ik er zeker van dat het niet al te lang gaat duren vooraleer Raquel ook een jobke heeft gevonden voor deze twee dagen te overbruggen.

Briefwisseling....

Onderstaande briefwisseling met de Ambassade in Costa Rica. Wie heeft ook weer gezegd dat ambtenaren geen gevoel voor humor hebben...?


From: xxxx
Sent: 6. marts 2008 11:57 To: jan putzeys
Subject: RE: Bevestiging van Verblijf in Panama, city , Panama
Geachte mijnheer Putzeys,

In verband met een nationaliteitsaanvraag voor uw vrouw, stuur ik u in bijlage de lijst van de vereiste documenten. Aangezien u in België getrouwd bent, kan uw echtgenote zeker van haar reis naar België genieten om een originele huwelijksakte aan te vragen.

Wij blijven tot uw dienst voor meer informatie.

Beste groeten,

Dorothée Dufay
Consulaire zaken

Vakantie

Twee weken vakantie zijn snel voorbij gegaan.... Ons vader en Moeder zijn hier aangekomen den 12de des avonds, na een lange vlucht. Aangezien ze met Iberia zijn gevlogen zijn ze uiteraard aangekomen met een koffer minder dan waarmee ze vertrokken waren.... (een collega van me: zegt maar al tegen uw ouders dat ze op de terugweg ook hun valiezen zullen verliezen...). Enfin, verschillende telefoontjes en een week later is de verloren koffer toch nog terecht gekomen.

Na de nodige bubbels en een noodzakelijke nachtrust was het plan om de eerste dag het kanaal te doen - echter bij het ontwaken bleek er een kleine staking van de bouwvakkers te zijn - met de nodige brandende banden, straat blokages etc. Uitendelijk in de achternoon (als het een beetje te warm werd) zijn de straten toch vrijgemaakt en hebben we dus toch nog naar het kanaal kunnen gaan zien.

We zullen geen lange vakantie vertellingen doen, en ons een beetje beperken door gewoon de locaties van bezoek te vernoemen:

Panama city, met uiteraard het kanaal, Gamboa (de natuurgebieden die al het water voor het kanaal voorzien), en Monkey Island, en Panama antico, het "nieuwe" stadje opgebouwd nadat zeerovers Panama viejo (oud Panama) had platgebrand....

Boquete, een zestal uur rijden over een goede baan - waar we zijn geraakt ondanks het feit dat ik mijn rijbewijs was vergeten - Omkopen van de locale politie ambtenaar heeft daar wonderen verricht. Boquete is prachtig berg (vulkaan) gebied, waar we drie dagen hebben wandelingen gemaakt. Ge kunt er de vulkaan beklimment (weliswaar uitgedoofde vulkaan) en naar vogeltjes kijken. Prachtige natuur.... en we hebben dan toch het geluk gehad om des avonds buiten te zitten en een volledige maan eclips te kunnen zien. Van geluk gesproken!

El valle, een klein dorpke data in een andere vulkaan krater ligt. Opnieuw prachtige wandelingen te doen, en een beetje frisser dan Panama city...

Porto Bello, de draaischijf voor de goud galioenen van de spanjaarden! Nogal beschadigd, want uiteraard ook meer dan een keer platgebrand door de Piraten. Sir Francis Drake is daar gestorven...

Cat heeft uiteraard tonnen fotos genomen, waarvan ze gisteren een gekuiste versie heeft geplaatst op het web: http://picasaweb.google.com/cat0169/OmsAndOVHolidayInPanamaCityPanama?authkey=5frMyz8uIbs. De fotokes zijn wel niet helemaal in de juiste tijdvolgorde, maar toch geven ze een prachtige samenvatting van wat we gedaan en gezien hebben... Het moet gezegd dat ondanks wat mensen (niet) weten van Panama, Panama is een prachtig land waar wel een en ander te zien en doen vanlt - En het leven hier kan echt wel aangenaam zijn...

Column voor de huisarts door TP

Groeten uit Panama

Deze column zal wat exotisch ruiken, aangezien ik op dit ogenblik in Panama ben, en dat om de simpele reden dat onze tweede zoon daar meehelpt om “het kanaal" open te houden. Wat op termijn Antwerpen zal toelaten het Deurganckdok ten volle te gebruiken en de afbraak van Doel te doen renderen. Wie jaloers is op onze vakantie, geen nood, want mogelijk zullen velen onder u binnenkort hun derde leeftijd in Panama gaan doorbrengen. Luieren tot 85 jaar is niet eens noodzakelijk, want men kan zich altijd nuttig maken als redder van exotische diersoorten, of als investeerder in bosbouw – wie 20.000 $ investeert krijgt er de Panamese nationaliteit nog bovenop. Het kanaal heeft immers 100 % belang bij het behoud van het regenwoud. Ondertussen is Panama, en gans Centraal-Amerika “booming”, zoveel is duidelijk. Het nut van de bij ons zo gewraakte globalisatie springt in ieders oog. Vooral de immobiliën doen reusachtige zaken. Iedereen wil bouwen en bouwt, wat immense werkgelegenheid creëert. Maar niet alleen dat: elke Panamese middenklasser heeft een auto, TV, gsm die gans het gebied dekt, kan alles kopen (behalve spuitwater), in de supermarkt – die 24/24 7/7 open is. Snel internet is er in gans Panama. Wie wil, werkt, en dat is geweten. Alle basisbehoeften zijn goedkoop te verhelpen. Een raadpleging kost 10 $ (relatief echt niet duur) voor wie verzekerd is. En wie werkt is verzekerd. De artsen werken rond de klok – zoals zovelen in Panama, en zijn gekwalificeerd en bereikbaar. Wat volgens de tweede zoon die 2 jaar in Denemarken werkte daar helemaal niet het geval was. D.w.z., ze waren wel gekwalificeerd, maar ”deden niets dan verwijzen” en waren quasi nooit bereikbaar (sic). Apotheken zijn hier permanent open in de supermarkten. Voorschriften zijn niet nodig voor wie de volle prijs betaalt, maar alle 60-plussers krijgen zonder onderscheid (mits voorschrift) een betere terugbetaling. De anderen moeten maar zelf weten wat ze doen. Dat geldt trouwens ook voor andere zaken. Wie hygiëne wenst in een restaurant betaalt meer (maar hygiëne heeft geen toegevoegde waarde volgens de Panamezen, en het is nog waar ook). Eten en drinken is overal en dag en nacht te verkrijgen. Junkfood ook. Tussen de meisjes tot 14 jaar kan men nog wel eens de in Europa zo gewaardeerde carure vinden zoals een RX van een platworm, maar al wie ouder is vervalt duidelijk in een ”Duits-Amerikaanse lijn”. Ook hier hebben MacDonalds, de chips en de frisdrankfabrikanten waarschijnlijk toegeslagen. De bevolking schijnt het echter allemaal fantastisch te vinden en Che Guevara zou hier met zijn brommertje door de SUV’s van de Panamezen gewoon van de prachtige wegen gereden worden. Revoluties zijn ver weg. Leven en laten leven is duidelijk het parool. Wie nog sceptisch is, moet bedenken dat in januari 2004 dit land nog aan de rand van de afgrond stond, met o.a. een sociale zekerheid waarvan het faillisement voorspeld was voor 2014 - dus slechts één jaar na België -, met de opruim van 250.000 niet ontplofte vliegtuigbommen na de invasie van de USA in 1999, waarvan de Amerikanen zegden dat ze enkel konden verwijderd worden door een complete ontbossing, wat natuurlijk meteen de doodsteek zou betekend hebben voor het kanaal. Noteer ook dat enkel door de vereenvoudiging van de US-administratie de Panamezen er in geslaagd zijn de doorvaartijd met 10% te versnellen. In 2012 zal de capaciteit van het kanaal verdubbelen door massale uitbreiding van de infrastructuur. De bevolking stemde dat bij referendum met een meerderheid van 98%. Slimme jongens die Panamezen. Soortgelijke toestanden doen zich voor in de rest van Centraal-Amerika, zelfs in Columbië. Of het allemaal zal blijven duren bij een volgende crisis is een andere zaak, maar het zal hier voorlopig niemand een zorg wezen.. Misschien tot spijt van de Europeanen, die hier nu bijna geen ontwikkelingshulp meer kunnen doen…

Theo Putzeys

Gekuiste versie mail van OV

Zoals ge al vernomen hebt hebben we een weliswaar lange, maar toch voorspoedige vliegtuigreis gehad, die toch bijna 24 uur geduurd heeft, van opstaan dinsdagmorgen 04.15 tot woensdagmorgen 04.00 (alles in onze tijd) toen we bij Jan en Cat aan tafel schikten. Zoals ook al gezegd bleek 1 van de 2 valiezen zoek, zodat we in de luchthaven eerst nog een klein uurtje doorbrachten met wachten en dan met het invullen van een formulier. Een zoals steeds vooruitziende oms had evenwel alle reisgoed over de twee koffers verdeeld zodat ze van alles wel iets hadden, zij het in krappe hoeveelheden. Niettemin bleef deze verloren koffer tot gisterenavond door ons verblijf spoken, met alle dagen telefoneren, telkens met andere mensen, telkens met dezelfde uitleg: donkerblauwe koffer, harde schelp, nee geen Samsonite, ruikt naar onze Toon zijne zolder, want heeft daar onterecht 3 jaar gestaan, enz..kortom al wat nuttig kon zijn voor Iberia airlines. Vruchteloos... tot gisterenavond toen bleek dat ze er was (waarschijnlijk trouwens al een tijdje, maar niet goed gekeken van Iberia). Voor alle zekerheid zijn we ze dan maar zelf gaan halen, en ze was er dus gisteravond inderdaad.

Tussen de diverse telefoonsessies in hebben we niettemin onze tijd goed doorgebracht allerlei siteseeing in de buurt, voor zover de betogingen en de barricades van de bouwvakbonden dat tenminste toelieten. We bezochten het oude Panamacity, platgebrand door de zeerovers en dan definitief verlaten, een oude koloniale wijk in de stad met het presidentieel paleis, het apeneiland, een (ander) zeeroverseiland in de buurt met nog twee overgebleven forten - zo maar uit Hornblower weggelopen - en natuurlijk het Panamakanaal, bezaaid met Maerskboten. Daarnaast deden we nog twee flinke tochten door het regenwoud en Nationaal Park. Natuurlijk met de nodige Pina Colladas en dito tussenin. Niet te vergeten ook nog de kookkwaliteiten van Cat, een paar restaurants (Chinees, Panamees, Japans, Mac Donalds – dat laatste voor onze Jan en ik terwijl de Dago's zijn auto trachten te repareren en de vrouwen zich te goed deden aan shopping) , telkens met de nodige drinks voor en na.

Natuurlijk kent Cat hier zowat iedereen, niet te vergeten zowat alle 6 % Chinezen die deze bevolking hier rijk is, en zowat alle wernemers of partners van de grote Internationale Maerskfamily, hiermee een enorm Centraal-Amerikaans netwerk uitbouwend dat dag en nacht te haren dienste staat om het haar inlaws naar de zin te maken.

Jan en Cat wonen hier echt wel ruim in een chic appartement +++ met alles er op en eraan, onbetaalbaar voor de normale mens, maar niet voor Maersk, een SUV Mitsubishi, waarmee hij iedereen van de baan rijdt die niet rap genoeg opzij gaat.
De Dago's doen het hier echt wel zeer goed, en globaal is het hier zeker te vergelijken, zoniet beter dan gelijk welk Zuid-Europees land, alles in volle expansie met groei+++ en bouwen, bouwen, ... Buiten spuitwater dat ze blijkbaar totaal niet kennen, is hier alles te krijgen, en door de dollar nog goedkoop ook. Geen gezever met bedelaars op straat, vriendelijke, behulpzame mensen, veel is zeer goed en netjes georganiseerd, kortom een echt vakantieland. Engels is pover, Spaans slaat hier de klok en anders worden de Chinezen aan het werk gezet.

Gisteravond was het mijn verjaardag en natuurlijk hebben we zoals thuis Chinees gegeten. Morgen gaan we voor een vierdaagse trip naar het binneland, dus dan zullen ze niet bereikbaar zijn per mail denk ik. Tot later dus.

Terug aleen...

Peter is uiteindelijk dan toch terug naar huis vertrokken.... Hoewel het in het algemeen een 'ok' gast is, is een maand lang met hem in een kot leven nogal zenuwslopend... Maar enfin, Hij heeft toch tijdig de weg gevonden en, aangezien ik zijn retour ticket heb geboekt (kwestie van zeker te zijn) ook in een trek (uiteraard met een paar uur vertragin in the US, maar wat wilt ge) terug in Denmarken geraakt. Daar kan hem dan verhalen vertellen van wat hij hier heeft gezien... over en over en over,....

Voor hen die niet in CAT hare normale foto distributie list staan, bijgaand een link naar de fotokes van de tocht naar San Blaz:

http://picasaweb.google.com/cat0169/SanBlasTour

Echt wel de moeite. Ik heb nog niet alle fotos van mijn collega die met ons is gegaan en, naar eigen zeggen, een paar prachtige fotos en filmkes heeft van de overtocht door de rivier en somige van de meer "interessante" stukken van de weg.

Verder zijn we ons nu aan het voorbereiden op de komst van ons Vader en moeder voor verdere aventuren....

Nieuw Jaar

December is voorbij, en momenteel bijna januari ook al.... Hoewel dus rijkelijk laat, toch een welgemeend gelukkig nieuwjaar - en moge alle wensen uitkomen....

Het is dus weeral lang geleden dat ik nog eens iets neergepoot heb, en er valt dus wel een en ander te vertellen.

Laten we beginnen bij het begin: onze papieren zijn dan uiteindelijk toch in orde gekomen, d.w.z. we hebben een 6 maanden vergunning om in het land te verblijven, waarna we waarschijnlijk weer door de hele zever mogen lopen... Maar in elk geval zijn we voorlopig legaal in het land en kunnen we dus (ook CAT) naar het buitenland vertrekken en we zelfs nog terugkomen ook!

Peter Eg (a.k.a. de zeveraar) is ook in het land geraakt - weliswaar met een paar dagen vertraging en een tussenstop in Panama city, florida.... Ik vermoed dat CAT de hele historie al wel uitgebreid heeft rondgestuurd. Hij was wel degelijk niet de eerste en zal ook wel niet de laatste zijn die een dergelijke 'vergissing' maakt. Dus als ge van plan zijt om af te komen, verzeker er u van dat uw ticketten bestemming PTY (Panama city, Panama, TOCUMEN airport) zijn uitgesteld.

Al bij al, met dat Peter hier is en met *go-live* in Panama en Mexico met SAP hebben we heel weinig tijd om alles te coordineren - eerst en vooral lange werkdagen, en dan gedurende weekends en des avonds moeten de gasten (al dan niet werk gerelateerd) worden ge-entertained. Het meeste hiervan wordt gelukkig door CAT gedaan, ik moet enkel aan en af draven als taxi bestuurder....

Het eerste weekend van Januari zijn we nog eens naar El valle gegaan, en zijn er een nachtje overgebleven. Eigenlijk wel relaxing. Er zijn daar voldoende wandelroutes, een zologie, watervallen en canopy adventures. Om van de modder en warmwater baden nog maar te zwijgen. Aangezien El valle een beetje hoger ligt, is de temperatuur daar ook beter te verdragen. we zijn daar naartoe gegaan met Peter, en mijn FACT collegas - met zijn zessen viel de prijs ook goed mee (met naft, eten en verblijf een goede 150 dollars voor ons gezessen).

Het voorbije weekend zijn we dan naar San Blas getrokken. San Blas is een area aan de atlantische ocean met allemaal kleine eilandjes, al dan niet bewoond door de gevreesde roodhuiden. De route om in San Blas te geraken is wel interessant, het moet gezegd zijn. Een lange stretch door de jungle op modder paden, door rivieren enz. Een paar keer gedacht dat mijn wagen er in zou blijven.... Prachtige fotokes - cat zal die allicht wel op de web posten - gewoon op regelmatige basis http://picasaweb.google.com/cat0169 volgen... '

Na aankomst en na vergunning te hebben gekregen van de plaatselijke chief, een van de eilandjes bezogd waar onze roodhuiden verblijven, en daar ook overnacht. Nachtje slapen in een hangmat terwijl de wind door de *muren* blaast. Ook niet echt de beste nacht van mijn leven. En dat allemaal (incusief twee tochtjes naar andere eilanden en een beetje rijst met kip) voor de goedkope prijs van 75 USD per persoon.... prachtig toch! Een ding hebben die Indianen blijkbaar wel geleerd van de rijke Amerikaanse touristen - buitenlanders kunt ge met een gerust hart uitzuigen....

Verder is er uiteraard nog het belangrijke project in Maersk, wat nu "streamline" is gedoopt. Wat Streamline (zonder de propaganda) inhoud is dat er minder bureaucratie moet zijn, beslissingen dichter bij operaties moeten kunnen genomen worden, Logistics en affiliated bedrijven een eigen beslissing - en leven moeten krijgen. En uiteraard dat er een paar koppen moeten rollen, ongeveer 3000.... in practishe termen: round 1 - alle posities director and above komt op de job portal terecht - daar gaan de meeste koppen rollen. Wanneer deze ronde voorbij is gaat de tweed ronde in - jobgrade 54 en above (AGM and above). Daarna de rest. Het overgrote deel van het kader personeel dus moet een nieuwe job gaan zoeken, en wie niet vind, vliegt eruit. Het is duidelijk dat het grootste deel van de slachting in de hogere (en dus duurdere) posities zal zijn. Verder uiteraard worden er opnieuw restricties gelegd op "international expats", niet nu onmiddelijk, maar in het kort. Al bij al geen al te goede berichten... Ik blijf voorlopig buiten schot omdat ik op een van de grotere projecten zit (met zoieso een beperkte levensduur). Maar de volgende positie kan misschien wel een beetje moeilijker worden. Enfin, tegen dan zijn we weeral een jaar verder en wordt er een en ander waarschijnijk al wel weer met eem groter korreltje zout genomen. We zullen wel zien....